Magico! Italiaans realisme 1920-1970

Met een selectie van 70 werken zal Magico! het Nederlandse publiek voor het eerst kennis laten maken met de ontwikkelingen van het 20ste-eeuwse modern realistische schilderkunst in Italië. De tentoonstelling omvat topstukken van kunstenaars als Edita Broglio, Felice Casorati, Giorgio de Chirico, Cagnaccio di San Pietro, Antonio Donghi, Leonor Fini, Domenico Gnoli, Ubaldo Oppi en Gino Severini.

Vanaf begin jaren 1920 begon een Italiaanse artistieke voorhoede de wereld om zich heen magisch, poëtisch, vervreemdend, maar soms ook glashelder, te verbeelden. Daarbij was hun nieuwe blik op de werkelijkheid onderdeel van een brede tendens in heel Europa om (weer) realistische kunst te creëren. Dit was echter geen reactionaire terugkeer naar ‘ouderwetse’ kunstopvattingen maar een behoefte uiting te geven aan een ander levensgevoel en een nieuw wereldbeeld. Zeker nadat abstractie voor sommige kunstenaars tekortschoot om de gruwelen uit de Eerste Wereldoorlog te verbeelden. Ze namen kritisch afstand en versmolten experiment en traditie van voorgangers tot een geheel eigen beeldtaal. Het resulteerde vaak in een intense, raadselachtige en precieze, technische perfecte schilderkunst.

Kunstenaars trokken in de jaren 1920 en 1930 naar Duitsland en Frankrijk maar zeker ook naar Italië om zich te laten inspireren door elkaar en door oude Italiaanse meesters zoals Piero della Francesca en Giotto. Italië, veelal gezien als de bakermat van de Europese kunst, bleek de perfecte voedingsbodem om het Realismo Magico tot bloei te laten komen.

Zonder dat men van een stroming of school kan spreken, smaakt het Italiaanse realisme uit het interbellum vaak subtiel anders dan bijvoorbeeld de Duitse Neue Sachlichkeit. Waar sommige Duitse kunstenaars de kijker bruut confronteren met een rauwe of grauwe visie op hun onderwerpen, zoeken veel Italiaanse neorealisten naar een ‘mystieke waarheid’ achter het waarneembare.

Meer informatie is te vinden op museummore.nl

foto: Studio Tromp©Pictoright